OVA ………………………………………………………………………………………………………………..91

جدول 4-9 همبستگی های معنی دار بین پارامترهای راه رفتن و نمره آزمون عملکردی Berg Balance Scale  ………………………………………………………………………………………………………………………………..97

جدول 4-10 همبستگی های معنی دار بین پارامترهای راه رفتن و نمره آزمون های عملکردی Berg Balance Scale و Timed Up and go در سالمندان با سابقه زمین خوردن ……………………………………………………………………………………………………………………………………………99

1-1    سالمندی

سالمندی بخشی از فرایند زیستی است که تمام موجودات زنده از جمله انسان را در بر می گیرد. از دیدگاه زیست شناسی، پیری عبارت است از تغییرات زیستی که در نحوه حیات موجود زنده و در طول زمان ظاهر می شود. این تغییر با کاهش ظرفیت انطباق فرد با شرایط ناگهانی و ناتوانی در ایجاد تعادل مجدد همراه بوده و به تدریج دگرگونی هایی را در ساختار و عملکرد اعضای مختلف بدن فرد به وجود می آورد (1-2). جمعیت شناسان آغاز سن پیری و دوران سالخوردگی را از روی گروه های سنی تعیین می نمایند. این تقسیم بندی معمولاً به دو صورت انجام می گیرد. نخست، گروه های سنی 9-0، 59-10، و 60 سال به بالا؛ دوم گروه های سنی 14-0، 64-16، و 65 سال به بالا. با توجه به گروه بندی های مذکور، به ترتیب سنین 60 و 65 سالگی آغاز سالخوردگی محسوب می گردند. اگرچه در كشورهاي پيشرفته، با توجه به افزايش اميد به زندگي، ملاک دوم یعنی 65 سالگی به عنوان سن شروع سالمندي تعيين شده است اما از آنجاكه سازمان بهداشت جهاني نگاه كلي به تمام كشورها دارد، سن سالمندي را 60 سال به بالا می داند(3-5). سالخوردگی جمعیت یک فرایند شناخته شده به عنوان پیامد «انتقال جمعیت شناختی» است که در آن باروری و مرگ و میر از سطوح بالا به سطوح پایین کاهش می یابند. مهم ترین عوامل موثر بر سالخورده شدن جمعیت، عبارتند از کاهش مرگ و میر، کاهش اساسی و مستمر باروری و به طبع آن کاهش رشد جمعیت، افزايش اميد به زندگي و سطح بهداشت و درمان؛که باعث تغییرات اساسی در ساختار سنی جمعیت اکثر جوامع از جمله ایران شده است(2-3, 5).

در قرن بیست و یکم شاخص امید به زندگی در بدو تولد برای جهانیان از مرز 66 سال عبور کرده است و انتظار می رود که جمعیت جهان ظرف 50 سال آینده به طور قابل ملاحظه ای به سمت پیری پیش رود. هر سال 7/1 درصد به جمعیت جهان افزوده می شود، ولی این افزایش برای جمعیت 65 سال و بالاتر، 5/2 درصد است. این فاصله، ترکیب سنی جمعیت جهان را به سوی سالمند شدن سوق می دهد و پیش بینی  می شود که تا سال 2050 میلادی جمعیت سالمندان، از 16 به 28 درصد کل جمعیت رشد نماید (6-7). کشور ما ایران نیز از این تغییر جمعیتی بی نصیب نبوده است. همگام با رشد جمعیت سالمندان دنیا، جمعیت ایران نیز به سوی سالمندی سوق می یابد به نحوی که پیش بینی می شود که تا سال 1405، سالمندان ایران حدود 11 درصد کل جمعیت کشور را تشکیل دهند(8). شاخص های آماری نشان می دهند که روند پیر شدن جمعیت در کشور ما نیز آغاز شده است و پیش بینی می شود که در فاصله 20 ساله 1340 تا 1405 به میانه سنی جمعیت کشور 10 سال افزوده شود. آمار و ارقام حاصل از سرشماري عمومي نفوس مسكن نشان مي دهد كه تعداد جمعيت سالمندان ايران در دهه هاي اخير در حال افزايش بوده و نسبت جمعيت سالمند كشور سال هاي 1335 تا 1385 از آهنگ يكنواختي برخوردار نبوده است. جمعيت سالمندان  ايران( سنين 60 ساله و بيشتر)  از 1173679 نفر در سال 1335 به 5121038 نفر در سال 1385 رسيد. به عبارت ديگر جمعيت سالمند كشور در دوره 50 ساله مورد بحث 4/4 برابر افزون گشته در حالي كه جمعيت كل كشور در همين دوره 3/7 برابر شد. بديهي است كه از جمله عوامل موثر در افزايش جمعيت سالمند در سال 1385 افزايش اميد به زندگي و كاهش سطح باروري در دو دهه اخير بوده است. پیش بيني مي شود كه در فاصله سالهاي 1375 تا 1404 جمعيت سالمندي در ايران 67/6 درصد كل جمعيت به حدود 11 درصد افزايش يابد (1, 5).

بر اساس مستندات سازمان بهداشت جهانی سالمندان به سه گروه سنی 60 تا 69 سال «سالمند»، 70 تا 79 سال «سالمند سالخورده»، و بالای 80 سال « سالمند سالخورده تر» تقسیم می شوند (3). نسبت درصد سالمندان، سالمندان سالخورده و سالمندان سالخورده تر به کل سالمندان در سال 1335 به ترتیب برابر با 62، 5/26 و 5/11 درصد، در سال 1345 برابر 62،27 و 11 درصد، در سال 1355 برابر 53، 33 و 14 درصد، در سال 1365 برابر 5/65، 5/20 و 14 درصد، در سال 1375 به ترتیب برابر 62، 30 و 8 درصد، و در سال 1385 برابر 52، 5/35 و 5/12 درصد بوده است.  در دوره زمانی 10 ساله از سال 1375 تا 1385، جمعیت 60 سال و بالاتر، 5/2 درصد در سال رشد داشته، در حالی که گروه سنی 70 سال و بالاتر 5 درصد و گروه سنی 80 سال و بالاتر، 8 درصد رشد داشته اند. همچنین به دلیل بالا رفتن امید به زندگی طی سال های 85-1375، رشد جمعیت سالمندان 70 سال و بالاتر نسبت به سالمندان 60 سال و بالاتر، و رشد جمعیت سالمندان 80 سال و بالاتر نسبت به سالمندان 70 سال و بالاتر ، بیشتر بوده است. چنانکه مشاهده می گردد یک نکته قابل توجه در این فرایند، سالخورده تر شدن جمعیت سالمند است. برای بیشتر کشورها مخصوصاً ایران صرف نظر از موقعیت جغرافیایی یا مرحله توسعه، گروه سنی 80 سال و بالاتر رشد بالاتری از گروه های سنی جوان تر سالمند دارد. تصویر 1-2 هرم سنی جمعیت ایران را به ترتیب در سال های 1995، 2000 و پیش بینی سال های  2025 و 2050 را نمایش می دهد که مقایسه این تصاویر با یکدیگر  به خوبی فرایند افزایش سالخوردگی جمعیت را در کشور ما نمایان می سازد(1, 5).

با توجه به مطالب فوق، فزونی سرعت رشد جمعیت سالمند در مقایسه با رشد جمعیت کل کشور و پیش بینی افزایش تعداد و سهم سالخوردگان، سیستم های مراقبت از سلامت برای برآوردن نیازهای روزافزونی که در راه مراقبت از سلامتی سالمندان با آن مواجه اند، مبارزه سختی را پیش رو خواهند داشت(6).

تعداد صفحه : 161

قیمت : 14700تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت :        ———-        [email protected]

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  *** ***

  • 2